Het gebeurde tien jaar geleden, hoewel ik van jongs af graag dieren zag, sloeg bij mij de vlam over met de komst van “Muiske”…

De vraag is; ben ik alleen die zo iets mee gemaakt heeft? Hoe zit dat met jou? Waarom kom je …

Read more

De pest, ook bekend als de zwarte dood, een ziekte veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis.

 

Ze komt het lichaam in via de huid en gaat via het lymfesysteem. De bacteriën leven in het spijsverteringskanaal van vlooien. De vlooien natuurlijk, leven van bloed van de gastheer, en wanneer de vlooien het bloed slikken, dan wordt deze besmet met de bacterie. De bacteriën vermenigvuldigen zich massaal, ze gaan darmverstopping vormen, verhongeren de parasiet omdat voedingsstoffen niet kunnen worden geabsorbeerd. De vlo braakt in een poging om de blokkade te wissen, en omdat de vlo hongerig is, voedt ze zich gulzig. Wanneer de besmette vlo het zieke bloed braakt in een beetplaats op een gast dier of mens, wordt de gastheer geïnfecteerd met zwarte pest.

De ziekte was ooit zeer verwoestend en de daaruit voortvloeiende dood was verschrikkelijk. Er waren eigenlijk drie vormen van de zwarte pest – de builenpest en de longpest en de bloedpest (vergiftiging).  Slachtoffers van de builenpest leden aan pijnlijk gezwollen lymfeklieren in de hals en de oksels. Ze werden ook geplaagd met hoge koorts, braken, bonzende hoofdpijn, en gangreen. Sommigen waren zo zwak dat ze nauwelijks de energie had om te slikken.
De longpest was nog straffer. Als het lichaam probeerde om te vechten tegen de ziekte, werden grote hoeveelheden slijm geproduceerd. De slachtoffers moesten voortdurend slijm ophoesten in een poging om te ademen en meer dan vijfennegentig procent van de patiënten verdronken in eigen lichaam vloeistoffen. De longpest was een via de lucht verspreidde bacterie door het hoesten van geïnfecteerde individuen.
Bloedpest had een sterftecijfer van honderd procent. Bij dit type van de pest leden de slachtoffers aan hoge koorts en paarse vlekken op de huid. Dit is de dodelijkste vorm en was ook de meest zeldzame.

Vanaf het midden van de jaren 1300 tot de jaren 1700, terroriseerde de zwarte pest een groot deel van Europa en delen van Azië. De meeste historici geloven dat de pest voor het eerst naar Europa kwam aan boord van schepen uit Azië. De meest waarschijnlijke boosdoener waren de zwarte ratten die leefden onder de scheepsruimen met etensresten. Deze waren de kleinere familieleden van de bruine ratten.
De eerste uitbraak van de pest, in de veertiende eeuw in Europa was heftigste. In feite is een groot deel van de bevolking van Engeland en Frankrijk gestorven toen. In sommige delen van Engeland was er een dodental boven de 50%. In delen van Frankrijk leed men zelfs een verbazingwekkend verlies van boven de negentig procent van de bevolking.

Vandaag gaan velen ervan uit dat er slechts één uitbraak van de zwarte pest was, maar er waren eigenlijk meerdere. In feite is het raasde de pest door Europa ongeveer eens per generatie tot het begin van de achttiende eeuw. Een van de laatste grote uitbraken in Engeland met “de Grote Plaag van Londen”, heeft in 1665-1666 plaatsgevonden.
Interessant is dat het lot van de mensheid wonderlijk kan gekoppeld worden aan die van de gewone huiskat. Als de katten bevolking steeg, daalde de pandemie en als de katten bevolking kelderde, maakte de zwarte pest een heropleving. Waarom?

Vergeet niet dat de pest werd verspreid door vlooien die op ratten leefden. Een vicieuze cyclus hield de ziekte gaande. Geïnfecteerde vlooien die ratten beten en het knaagdier besmetten. Andere vlooien bijten besmette ratten en besmetten zichzelf. Zodra de gastheer “rat” stierf aan de pest, leefden de dakloze vlooien verder door op zoek gaan naar een nieuwe gastheer. Helaas gingen ze dan vaak op zoek naar een mens. Wanneer de zieke besmette vlooien mensen beten om zich te voeden was de mens besmet. Dus waarom zouden de Europeanen niet gewoon veel katten houden om de ratten te doden en aldus het aantal gevallen van de pest te verminderen?  Ze werden oorspronkelijk naar Europa gebracht door de Romeinen, die de katachtigen in Egypte had ontdekt. Toen het houden van huiskatten als muizenvangers populair in Europa werd, kwam net de eerste plaag. Katten werden voorheen geassocieerd met duivels en heksen …

 

Om volledig die vraag te beantwoorden, moet je het geloofssysteem van het middeleeuwse Europa begrijpen. Op basis van historische opzoekingen en bestuderen van middeleeuwse kunst, zag men dat mensen in deze periode vatbaar waren voor heel wat bijgeloof. De katholieke kerk was de machtigste entiteit in Europa en was vast overtuigd van het kwaad uit te roeien, onder welke vorm ook. Katten, door hun mysterieuze aard en hun vermogen om in buitengewone omstandigheden te overleven, werden door de algemene bevolking gevreesd en als consorten van Satan aanschouwd. De onschuldige katten werden met duizenden gedood in naam van het geloof. Nu nog zijn er “dwazen” die zwarte katten vrezen trouwens… (De jaarlijkse kattenworp in Ieper is hier stille getuige van)

De katten kregen uiteindelijk hun wraak! Omdat er weinig katten overbleven en de plaag dus nog groeide zelfs nog meer wijdverbreid. Je zou dan denken dat de mens de verbinding met dit punt zou maken, maar in plaats daarvan maakten ze nog erger. Ze begonnen om met nieuwe kracht de pest te associëren met de katten en zelfs met honden. Ze geloofden dat, aangezien beide van deze dieren meestal veel vlooien hadden, ze de oorzaak van de pest waren… Vervolgens werden katten verboden in veel delen van Europa, en grote aantallen katten en honden werden opnieuw gedood. In feite, op een punt in de middeleeuwen waren er nauwelijks nog katten en in Engeland zelfs bijna totaal uitgeroeid.
Hoewel Katten bezit illegaal was in sommige regio’s, waren er een paar mensen die hielden van hun katten.

 

Andere mensen zagen uiteindelijk dat deze katteneigenaren vaak immuun leken voor de zwarte plaag. Het woord verspreidde zich snel, en nog veel meer waarnemingen van dit fenomeen werden opgemerkt. Dit resulteerde in onderzoek eigenaardig genoeg als het was in die tijd…

Uiteindelijk zag men in dat niet de katten maar dat de ratten verantwoordelijk waren voor de verspreiding van de zwarte pest. Dan natuurlijk wou iedereen een kat of twee bezitten. En omdat katten vruchtbare kwekers zijn, duurde het niet lang voor aan de vraag kon worden voldaan. De wetten die voor de katten doodvonnis betekenden werden ingetrokken. In veel regio’s was er al snel een nieuwe wet voor in de plaats – Een wet die katten zou beschermden in plaats van ze uit te roeien en zo voorkwam men het uitsterven van een hele bevolking in Europa.

ALS KATTEN ORGANISATIE MENEN WIJ DAN OOK DAT DE MENSHEID VEEL MEER DANKBAARHEID ZOU MOGEN BETUIGEN TEGENOVER DAT KLEINE WEZEN WAT NAAST ONS LEEFT!!!

Read more

We kunnen net zo goed de vraag stellen: zijn mensen asociaal …

Alles hangt ook hier opnieuw af van de genen en de opvoeding. Stel je de vraag zijn zwerfkatten asociaal dan zeg ik ronduit: naar mensen zeker en vast maar naar andere katten wellicht niet. Honden zouden socialer zijn maar dit korte verhaal toont een andere zijde van de hond.

Er was eens een pup die verstoten werd uit het nest. Een kattin nam de pup op alsof het één van haar kittens was. De katten speelden onderling en maakten geen onderscheid met de pup. Alleen wanneer het zoogtijd werd liep het mis.

De kittens namen elk een tepel. De pup echter die duwde de andere kittens constant weg om aan een tepel te zuigen. Gevolg onrust en stress voor iedereen…

Hoe komt dit nu?

Wel katten hebben een ingenieus onderling systeem gebaseerd op geuren om onderlinge gevechten te voorkomen. Als solitaire jager heeft de kat er alle baat bij in goede gezondheid te verkeren. De kittens laten hun geur na op de tepel, deze geur is olifactorisch en kan gerust drie maand als visitekaartje dienen. De andere kittens gaan elke confrontatie uit de weg en kiezen om beurt een andere tepel zonder elkaar te hinderen.

Bij honden ligt dit helemaal anders. Honden leven binnen een roedel en de leider(s) bepalen de rangorde. De pup ging er dus vanuit dat hij moest wegdrummen en desnoods agressie gebruiken om gevoed te worden. Bij katten is zoiets heel diplomatisch onderling geregeld.

Dus katten zijn in principe heel sociaal en socialer dan honden, alleen begrijpen wij mensen dat niet omdat ook wij roedeldieren zijn…

Bij mensen zal steeds ook de wet van de eerste , de beste, de sterkste tellen . Daarom dat veel mensen niet eens moeite doen katten te begrijpen, zij komen eerst en wij niet opzij gaat zal het geweten hebben…

Ja, katten zijn dus sociaal – katman 2017

Read more

UW BEDRIJF heeft een kat in huis nodig!

Dat katten stress reduceren is al langer geweten, maar in Japan is men er zich ook echt van bewust dat uw bedrijf hier baat kan bij hebben.

Wij van Kattenadvies iVZW willen u graag helpen één of meerdere katten te integreren op uw lokale zetel, bureau of kantoor. Een kat binnen de werkzetel gaat immers niet zomaar, het is een balans tussen het juiste dier, de juiste mensen, de ideale omgeving.

Met meer dan tien jaar ervaring in kattengedrag zijn we de ideale link tussen mens & kat. We gaan er ook prat op 100% nonprofit te werken en onze winsten optimaal te stellen van kattenprojecten in binnen en buitenland.

Muiske

Onze katman komt eerst luisteren naar uw, jullie wensen, daarna stellen we u een “plan van aanpak” voor  – We gaan voor de juiste balans tussen de werk-omgeving en de ideale kat, maximaal uitgewerkt en ook effectief toegepast binnen uw bedrijf. – We gaan u uiteraard ook blijven ondersteunen met woord en daad gedurende de looptijd van het project.

Zin om iets revolutionair te proberen, iets wat uw ondelinge relaties op de werkzetel kan verbeteren, de stress van uw personeel te reduceren? Wenst u een uniek persmoment als eerste Belgisch bedrijf, wacht niet tot morgen maar contacteer onze katman op +32 479861919 of >>> 

 

 

Facebook Commentaar